Interesują mnie szczególnie zagadnienia kliniczne w psychoterapii, psychopatologia Gestalt i wymiary osobowości ujęte z perspektywy pola i kontekstualnej. Jest to kierunek, w którym szkoliłem się w ostatnich latach w Turynie we Włoszech u moich nauczycieli i superwizorów (Gianniego Francesettiego, Micheli Gecele i Jana Roubala). Do tej optyki jest mi obecnie najbliżej w mojej praktyce psychoterapeutycznej i superwizyjnej.

Prywatnie jestem tatą dwójki dzieci na etapie przedszkolnym, lubię naturę, ruch i góry, w których spędziłem niemałą część mojego życia. Bliska mi jest perspektywa relacyjno-ekologiczna i to, że jesteśmy jako ludzie połączeni ze sobą nawzajem oraz z naturą. Parafrazując słowa Paula Goodmana (PHG) – nie można mówić o chodzeniu bez grawitacji, oddychaniu bez powietrza, organizmie bez środowiska – nie można też mówić o człowieku bez społeczności i natury. Nierzadko moim zdaniem psychopatologia rodzi się też z odłączenia od któregoś z tych ważnych aspektów życia – przyrody lub wspólnoty/poczucia przynależności. Osobiście ważne jest też dla mnie wychodzenie ku szerszej społeczności, stąd też w ostatnim czasie jestem bardziej zaangażowany w organizacji PTPG.

Seminaria Iwo Tarkowskiego